Αναφορικά με το Θέμα της Κατάργησης Δόμησης Κατοικίας Εκτός ΣχεδίουΣτο Δημοτικό Συμβούλιο της 25ης Γενάρη με αφορμή αίτηση μελών του ΕΕ έγινε συζήτηση για το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος με τίτλο «Κατηγορίες και περιεχόμενο χρήσεων γης» - «Περιοχές ελέγχου και περιορισμού χρήσεων γης».
Πρόκειται για ένα ΠΔ που μεταξύ άλλων πρακτικά καταργεί τη δόμηση κατοικίας εκτός σχεδίου, και έχει ξεσηκώσει πολλές διαμαρτυρίες – όπως είχε γίνει και με το ΓΠΣ.
Στη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο έγινε προσπάθεια, από μεριάς της Δημοτικής Αρχής ΔΗΣΥ-ΝΔ αλλά και της πλειονότητας των τοποθετήσεων, να περιοριστεί το θέμα, να συγκαλυφθεί η πολιτική του στόχευση και η ταξική του διάσταση. Το θέμα είναι ευρύτερο και δεν εστιάζεται στο άρθρο 14 του ΠΔ που περιέχει την παραπάνω πρόβλεψη.
Η ουσία του ΠΔ της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ που στηρίζει και το κόμμα της Μπακογιάννη είναι ότι προωθεί την συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της γης, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα.
Πρόκειται για μια κατεύθυνση που υπηρετεί όλο το νομικό πλαίσιο: από τις ρυθμίσεις για τα αυθαίρετα μέχρι το νέο πλαίσιο έκδοσης οικοδομικών αδειών. Ο ίδιος ακριβώς υπηρετούνταν και από το ΓΠΣ στο θέμα της Μεσοχώρας για το οποίο τόση συζήτηση έγινε.
Η τάση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης χαρακτηρίζει την καπιταλιστική ανάπτυξη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα και προϋπόθεση το ξερίζωμα της μικρής ιδιοκτησίας και την καταστροφή των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος.
Για αυτό το λόγο δεν πρόκειται περί «λάθους», ούτε και αποτελεί «αμέλεια» η σιωπή του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ Καρανίκα.
Εκείνο που αξίζει να σχολιαστεί σε ότι αφορά στο συγκεκριμένο ΠΔ είναι η απύθμενη υποκρισία της ρύθμισης που προωθεί στο όνομα δήθεν της προστασίας του περιβάλλοντος η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και λοιπά: από τη μια ουσιαστικά απαγορεύει την δόμηση κατοικιών εκτός σχεδίου και από την άλλη επιτρέπει την ανάπτυξη από δραστηριότητες μεταποίησης μέχρι ξενοδοχειακές μονάδες!
Το ίδιο άρθρο προβλέπει τις λεγόμενες ζώνες εκτόνωσης αστικής επιβάρυνσης που ουσιαστικά επιτρέπει κάθε είδους δραστηριότητα πλην κατοικίας!
Με λίγα λόγια δημιουργεί συνθήκες υποτίμησης της τιμής της γης των μικροϊδιοκτητών ενώ διευκολύνει την επιχειρηματική δράση.
Και το Π/Δ αλλά και η σημερινή κατάσταση είναι αντιλαϊκές. Θα ήταν λάθος να μην δούμε ότι είναι προβληματική η σημερινή κατάσταση, που υπαγορεύεται από τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης με κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου, όπου αναπτύσσεται η κατοικία σε περιοχές χωρίς υποδομές, σχολεία, δίκτυα, μεταφορές κτλ. Το πρόβλημα αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει όσο η γη και η κατοικία αποτελούν εμπορεύματα. Θυμίζουμε ότι με το με βάση το επικαιροποιημένο Μνημόνιο, το οποίο υλοποιείται με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ – ΔΗΣΥ, τρέχουν μέτρα ιδιωτικοποίησης - εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, που αφορούν και τη δημόσια γη.
Μόνο ο κεντρικός σχεδιασμός μέσα από ενιαίο κρατικό φορέα κατασκευών μπορεί να λύσει αποτελεσματικά το θέμα της κατοικίας για όλους με όρους σεβασμού του περιβάλλοντος.
Σήμερα είναι αδήριτη ανάγκη να θωρακιστεί η δημόσια περιουσία και να σταματήσει η παράδοση της γης στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Να μετατραπούν σε δημόσια λαϊκή περιουσία οι ιδιωτικές εκτάσεις στα βουνά και στα δάση, στις ακτές και στους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους που ανήκουν σε εταιρείες, οικοδομικούς συνεταιρισμούς, στην Εκκλησία, σε κερδοσκοπικούς οργανισμούς.
Είμαστε κατά του Προεδρικού Διατάγματος συνολικά αλλά και της λογικής να συμμετέχει ο δήμος στην παρωδία της «διαβούλευσης».
Με το παραπάνω σκεπτικό ψηφίσαμε «παρών» στην εισήγηση που ουσιαστικά έμενε στο κείμενο των μελών του ΤΕΕ το οποίο δεν θεωρούμε επαρκές γιατί περιορίζει το πρόβλημα και αποκρύπτει την ουσία του. Προτείναμε το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει θέση συνολικής απόρριψης του ΠΔ και των στόχων που προωθεί.
450.000 αναγνώστες!!! και συνεχίζουμε...
.jpg)
1 σχόλια:
Το δικαίωμα του κάθε πολίτη για την αξιοποίηση της περιουσίας του με βάση τους ισχύοντες νόμους και διατάξεις εντός της χώρας προφανώς δε μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, και για το σκοπό αυτό υπάρχει και σχετική πρόνοια στο Σύνταγμα. Το δικαίωμα και ταυτόχρονα την υποχρέωση, μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης να εισηγείται στη βουλή νόμους ή Προεδρικά Διατάγματα προς τον ΠτΔ (κατ εξουσιοδότηση νόμου προφανώς) και να πράττει τα δέοντα για την εφαρμογή τους επίσης θεωρείται δεδομένο. Ωστόσο ας μη ξεχνάμε ότι διανύουμε συγκεκριμένη πολιτική περίοδο με μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού , δηλαδή χωράει αρκετή συζήτηση το θέμα της ηθικής τουλάχιστον νομιμοποίησης του Υπουργείου, σχετικά με τη εισήγηση διατάξεων ανάλογων με το παρόν ΠΔ. Έχω την εντύπωση ότι επιχειρείται από τους θεσμούς η «βίαιη» αλλαγή ή δημιουργία δυσμενέστερων ή απαγορευτικών συνθηκών και παραμέτρων στις οποίες στηριζόταν μέχρι χθες ο σχεδιασμός του πολίτη για τη νόμιμη αξιοποίηση της περιουσίας του. Αν έτσι είναι τότε οι θεσμοί δε λειτουργούν προς όφελος του πολίτη αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου ( παρά την όποια πιθανή αγαθή πρόθεση προστασίας του περιβάλλοντος). Αν είναι για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου (περιβάλλον) αναρωτιέμαι γιατί να μην προβλέπεται μεταβατική περίοδος π.χ. 2-3 ετών, ώστε να μη χαθούν εντελώς περιουσίες πολιτών.
Όταν δε λαμβάνεται υπόψη,ότι η εφαρμογή συγκεκριμένης νομοθεσίας, επί 50 και πλέον έτη, έχει ήδη διαμορφώσει συγκεκριμένο επενδυτικό περιβάλλον, από το οποίο το κράτος έχει ήδη καρπωθεί φόρους ( μεταβιβάσεις, κληρονομιές, αγοραπωλησίες αυξήσεις αντικειμενικών σε ειδικές περιοχές εκτός σχεδίου δεδομένης της δυνατότητας δόμησή τους κοκ) τότε οι θεσμοί λειτουργούν πέραν των οριοθετημένων ηθικών και συνταγματικών δικαιωμάτων τους επιδεικνύοντας ίσως υπερβάλλοντας ζήλο, που όμως σε ανάλογες περιπτώσεις συνήθως ακόμη και οι καλύτερες των προθέσεων παρερμηνεύονται από τον αδικημένο πολίτη που βλέπει να εξαφανίζεται σε μία «νύχτα» η αξία της περιουσίας του. Η λέξη νύχτα σε εισαγωγικά διότι διατάξεις που αφορούν εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαία νοικοκυριά , θα πρέπει κατά την άποψή μου να συζητούνται επαρκώς στη βουλή ή σε συνεργασία με αρμόδιους συλλογικούς φορείς (ΤΕΕ, σύλλογοι ιδιοκτητών γης, σύλλογοι κτηματομεσιτών, τοπική αυτοδιοίκηση κλπ) πριν τεθούν σε εφαρμογή, ώστε τουλάχιστον να καταδεικνύεται επαρκώς η ανάγκη διατάξεων που μπορεί να αδικούν μεν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, είναι όμως υπερ του δημόσιου συμφέροντος. Διότι αναρωτιέται εύλογα κανείς ποιο άραγε να είναι αυτό το δημόσιο συμφέρον, που αντίκειται στα συμφέροντα εκατομμυρίων πολιτών (μικροϊδιοκτήτες γης και μελλοντικές γενιές αυτών, επενδυτικοί οργανισμοί, επαγγελματίες σχετικοί με την οικοδομική δραστηριότητα κλπ).
Σε γενικές γραμμές αδυνατώ να καταλάβω πώς η δεδομένη επί 50ετίας αξία ενός μικρού τεμαχίου γης που διαθέτω θα πάψει να υπάρχει, με μια υπογραφή ενός δημόσιου λειτουργού. Ναι κύριοι! Συζητάω για ένα για μικρό οικόπεδο εκτός σχεδίου, αλλά νόμιμα οικοδομήσιμου, όπως αυτά που διαθέτουν εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες και αλλοδαποί πλέον. Ένα μικρό σχετικά οικόπεδο 1100 τμ, που χτίζει 100τμ και το οποίο, αφενός αποτελεί ένα είδος οικονομικής ασφάλειας για την οικογένειά μου για δύσκολες εποχές, αφετέρου αν θέλετε είναι απλά ένα όνειρο για μια μικρή εξοχική κατοικίαςστον τόπο καταγωγής μου, αν και όποτε οι συνθήκες στους χώρους δουλειά μας και στη χώρα εν γένει ομαλοποιηθούν.
Δημοσίευση σχολίου